انواع فرایند تصمیم گیری - the decision process
ساعت ٢:٥٠ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٩ فروردین ۱۳٩٢  کلمات کلیدی: تصمیم گیری

 در شکل فوق تصمیمات به صورت فرایندی چرخه ای مفهومی عمومی و قابل استفاده است و می توان از آن در تصمیم گیری های کمیته ای یا تصمیم گیری هیات های مدیره و ... استفاده کرد. و این روش درباره چگونگی انجام کارها صحبتی به میان نیامده است مشخص نشده است که چگونه می توانیم تهدیدها، گزینه ها و محدودیت ها را شناسایی کنیم.و چگون باید گزینه برتر را انتخاب نماییم .

 

 

 

 در این شیوه همه گزینه ها یکباره مورد بازنگری قرار گرفته، کارآمدی آنها با یکدیگر مقایسه می شود. سرانجام با معیار کارایی بهترین گزینه شناسایی و انتخاب می گردد و بدین ترتیب بهترین گزینه به کار گرفته می شود. بهترین مدل بدین صورت شکل می گیرد؛ اما آیا روش مورد استفاده، در عمل همین است؟ مطالعات سیمون(1955) کلین حاکی از آن است که گاهی با انتخاب گزینه ای که از کفایت لازم برخوردار است ممکن است راضی و خشنود شویم، به عبارتی ممکن است به جای انتخاب بهترین گزینه، گزینه ای را که به حد کافی خوب است انتخاب کنیم. امتیاز این نوع انتخاب این است که گزینه مورد نظر عملی و سریع است و احتمال بیشتری دارد که به بقا منجر شود. در واقع موقعیت ایجاب می کند با وسواس و دقت در پی بهترین گزینه نباشیم .

 

 

 

شکل فوق ( نمودار آبشاری) از سمت راست و بالاترین نقطه آغاز می شود. هرگاه موقعیتی ارزیابی و علائم و آثاری مشخص ظاهر شود، تصمیم گیرنده ماهر، به ویژه اگر از نظر زمان هم در مضیقه باشد، به احتمال زیاد تجارب قبلی خود را مورد بازنگری قرار می دهد. وی به حافظه خود رجوع و موقعیت های مشابه گذشته را بررسی می کند. سژس روشی را که در گذشته درستی آن به اثبات رسیده است انتخاب می نماید. این شیوه تصمیم گیری علاوه بر سرعت عمل کافی، تا حدودی مطمن نیز هست؛ زیرا بر پایه تجارب قبلی بنا شده است .

 

 

در مدل فوق تصمیم گیرنده، هنگام مواجهه با موقعیت خاص اگر از نظر زمان هم در مضیقه باشد، موقعیت را بررسی می کند تا ببیند به نظرش آشنا است یا نه. هرگاه موقعیت آشنا باشد، در ذهن خود مدل های خاصی را جستجو می کند و تک تک آنها مورد بازبینی قرار می دهد و در صورت یافتن مدل رضایت بخشدست از جستجو بر می دارد، سژس فعالیت های پی در پی مدل آشنای خود را به یاد می آورد و با این تصور که موقعیت فعلی نیز در آینده همان فعالیت ها را در پی خواهد داشت به بررسی بیشتر موقعیت می پردازد. اگر تصویری که از صحنه حاصل شده، نوید راه حلی را می دهد. فعالیت عملی خود را آغاز می کند و در انتظار حوادث و رخدادهای پیش بینی شده فعالیت می ماند. چنانچه حوادث مورد انتظار رخ ندهد، نتیجه می گیرد که انتخاب نخست نادرست بوده است و از نو مدل تازه ای را از میان ذخایر تجربی خود بر می گزیند .

کلا این گونه تصمیمات را تصمیمات مبتنی بر شناخت می نامید. روش روشی سریع و کارآمد است . وی درتحقیقات بعدی خود دریافت که بر خلاف انتظار، تصمیم گیرندگان متخصص و ماهر، هنگامی که نتایج حاصل ثابت می کند انتظارات آنها از عملیات قبلی تحقق نیافته است، علاقه دارند شقوق مختلفی را جایگزین کنند.